Net als de torenspitswoning is kavel 11 ook een van de  specials in het plan Cronenburgh. De woning is gepositioneerd op de plek waar  de Lutgerslaan overgaat in het Cronenburgherplein en accentueert de verdaaiing  van richtingen. Het knikpunt van de woning is verplaatst om de hierarchie van  de openbare ruimte te benadrukken; het grootste gedeelte van de gevel richt  zich op het Cronenburgherplein. De nok van de woning volgt echter niet de rooilijn  van de kavel waardoor de goothoogte verloopt en op deze manier de verdraaiing  van de straat nogmaals benadrukt wordt.

Het interieur van de woning wordt bepaald door 2  insnedes. De eerste vormt het verlengde van de Zegelaarweg en benadrukt in de woning deze lange zichtlijn. De tweede komt voort uit de positie van de  entree en de ontsluiting van de woning. Door de trappen strategisch te plaatsen  wordt de zichtlijn door de diepe tuin achter de woning benadrukt. De twee insnedes  tonen zich aan de buitenzijde door een afwijkende materialisering en  detaillering van de gevel en vormen een geheel met de uitbouw van de begane  grond.

De garage achter in de tuin refereert door vorm en materialisatie  naar de oude schuren die in de omgeving vaak voorkomen. De gevel is bekleed met zwart geteerde gepotdekselde houten delen op een stramien van  houten spanten.

Project:

Knikwoning met bijgebouw

Plan:

Cronenburgh, Loenen aan de Vecht

Uitvoering:

Bouwbedrijf Steenbeek

Loenen aan de Vecht

Jules leerden we kennen in onze net verbouwde stolpboerderij in Noord-Holland. Het werk dwong ons een meer centrale plek in Nederland te zoeken. We kwamen kijken in de in aanbouw zijnde wijk in Loenen en meteen viel ons Jules’ eigen woning op. Jules had, heel slim, een prachtig bouwbord voor zijn eigen huis geplaatst: van zijn eigen net opgestarte architectuurbedrijf. Een telefoontje was genoeg. Wat volgde waren avondlijke sessies over het te ontwerpen huis. Jules doorzag meteen de unieke locatie van ons huis: trek je nu een diagonale lijn door ons huis, dan komen we in Jules achtertuin uit. Jules praatte over zichtlijnen, diagonalen, schuine wanden en transparantie. We kwamen uit een West-Friese stolpboerderij en wilden inderdaad iets heel anders: strak, modern en licht moest het worden. Maar wat Jules al zag bij het ontwerp, zagen wij pas toen het af was en we er al een tijdje woonden. Een huis met verrassingen waar we nog steeds van genieten. 
 
Jules tekende veel. Het ontwerp van de trap was bijvoorbeeld een kunstwerkje waar hij eindeloos aan gesleuteld heeft voordat het naar zijn zin was. Ook het ontwerp van de voorgevel is zeer weloverwogen tot stand gekomen en vinden wij persoonlijk ongeëvenaard in deze wijk. En toch verliep zowel het ontwerpproces als de bouw ongekend snel. Kavels om ons heen die al in verre staat van bouw waren toen bij ons de eerste paal de grond in ging, waren nog niet af toen wij met de verhuisdozen voor de deur van ons mooie huis stonden. 
 
Zouden we opnieuw een huis laten bouwen, hebben we onze architect al gevonden. 
Suzanne en Wim Henk