Almere Duin kavels in het Kreekbos

Monolithische architectuur: ingetogen en eenduidig

De architectonische eisen waren gericht op het minimaliseren van de visuele impact van bebouwing in een bosrijke omgeving. Woningen mochten maximaal 300 m² BVO hebben en moesten een beeld uitstralen van bescheiden, ingetogen vormen. Daarbij hoorde een eis voor eenduidig kleur- en materiaalgebruik. Het resultaat is een wijkbeeld waarin gebouwen als één solide, uit de grond gegroeide entiteit worden ervaren: monolithisch. Die rust ontstaat vaak door één dominant materiaal of kleur (bijvoorbeeld donker hout of aardse tinten) voor gevels en soms zelfs daken. Variatie zit niet in uitbundige details, maar in subtiele verschuivingen van sobere volumes en de wisselwerking tussen binnen en buiten door grote raampartijen.